Κάποιος φιλόσοφος από τα μέρη της Ανατολής είχε διατυπώσει την άποψή του με έναν τρόπο απόλυτα ποιητικό, λέγοντας πως “Η γυναίκα είναι το μισό του ουρανού”. Η γυναίκα, ως κουβαλήτρια της προφορικής παράδοσης, αλλά και πρωταρχική φορέας της, με ανυπολόγιστη συμβολή στη δημιουργία, τη μετάδοση, τον εμπλουτισμό και τη διάσωσή της, στέκει σε μια περίοπτη θέση προσφοράς αλλά και παρουσίας στις δημιουργίες του προφορικού παραμυθιακού λόγου όχι μόνο ως αφηγήτρια, αλλά κυρίως ως πρωταγωνίστρια στις πλοκές- υποθέσεις του συλλογικού φαντασιακού…
Από την εισαγωγή του Βιβλίου Παραμύθια με Δυνατές Γυναίκες, Εκδόσεις Απόπειρα